Hier krijg ik kippenvel van

Je kent het vast wel, de vraag op een verjaardag of op een andere bijeenkomst: ‘wat doe jij voor werk?’ Als ik dan antwoord ‘Projectmanager’ krijg ik vaak een knik. Of heel soms een vervolgvraag waar ik dat doe en wat het dan precies inhoudt.

Dat zet mij aan het denken. Het klopt, op papier manage ik projecten. Maar wat ik werkelijk doe is samen met onze trainers en trainingsacteurs (zorg)professionals begeleiden die in hun werk met patiënten/cliënten/leerlingen te maken krijgen met grensoverschrijdend gedrag en complexe communicatie. De professionals leren spanningsvolle situaties en agressie te de-escaleren en om te buigen zodat ze zich kunnen richten op hun kerntaak: veilige, goede zorg en onderwijs geven.

Dus dacht ik, ik ga er een stuk over schrijven. Ik pik er een sector uit, die ik ontzettend interessant vind. En dat is (Speciaal) Onderwijs, en de doelgroep kinderen. Voor sommige leerlingen is school hun tweede huis. Het is zo mooi om de bevlogenheid van leerkrachten en begeleiders te zien, dat ze spreken over ‘onze kinderen’. En het contact met het team, de schoolleider is vaak heel toegankelijk.

De klanten die ons benaderen voor hulp hebben te maken met grensoverschrijdend gedrag van kinderen. Ze willen een veilige leeromgeving voor de leerlingen én een veilige werkomgeving voor de medewerkers. We beginnen altijd met een uitgebreide intake, met vragen en doorvragen om het ‘kernprobleem’ boven water te krijgen. De oplossing, onze trajecten, zijn altijd maatwerk. Dat ligt aan de fase waarin ze verkeren. Zo start de ene school met een inspirerende workshop over het thema. En starten we bij de andere school met observaties in de klas.

Wat ik nu doe in zo’n traject? Tijdens het hele traject blijf ik aangesloten om te signaleren zodra er iets anders nodig is; we een stapje opzij moeten doen, voor een andere interventie moeten kiezen of veel sneller gaan dan verwacht.

Het allerleukste vind ik de samenwerking met de klant en intern met de accountmanagers en onze trainers en acteurs, met al hun ervaring en kennis. Door zo betrokken te zijn bij de klant en hun ontwikkeling bouwen we samen aan iets moois en maken we in co-creatie echt impact.

En weet je wat zo leuk en inspirerend is? Wij leren ook van onze klanten, en kunnen dat weer delen bij andere organisaties.

Waar ik laatst echt kippenvel van kreeg was dat een klant ons vertelde dat ze al een tijdje te maken hadden met een jongen die elke keer als hij bij school werd gebracht wegliep. Ze wisten niet goed hoe hier mee om te gaan; dwingen heeft geen zin, achter hem aangaan had ook niet gewerkt en om hem zijn gang te laten gaan vonden ze ook spannend. Na trainingen van Trifier, wisten ze het. En hadden ze er alle vertrouwen in dat dít de manier was om het samen te doen. De volgende dag kwam de jongen, en liep weer weg. Het team had alles goed voorbereid. Ze lieten hem lopen, zijn gang gaan en waren intussen als team volledig in contact, ook met hem. De jongen was even beduusd, wat gebeurt hier? En vervolgens liep hij naar school en ging uit eigen beweging naar binnen. Dat is toch fantastisch!

Wat opvalt in de sector is dat steeds meer scholen willen naar een de-escalerend model, af van de beheersing en meer werken vanuit echt contact en vroegsignalering. Het kind meer in de eigen regie. Ze vragen onze hulp om dit te trainen en daarnaast ook hoe je dat integreert binnen de school. Zodat er draagvlak ontstaat en meer bewustwording.

Zoals overal zie ik ook veranderingen in het Onderwijs. Naast dat het ‘traditionele onderwijs’ verandert hebben scholen te maken met een veranderende leerlingenpopulatie. Hierdoor krijgen leerkrachten en begeleiders te maken met complexere situaties en gedrag waardoor zij op een andere manier moeten afstemmen op de leer- en ondersteuningsbehoeften van leerlingen. Dat vraagt nogal wat hen, ze kunnen zich onmachtig voelen.

Het is fijn om vanuit Trifier hier op in te kunnen spelen en praktische handvatten daarin te bieden.

Wat ontzettend fijn werkt is te kijken naar wat nu al goed gaat op school. Vaak zijn we als mens geneigd naar het probleem te kijken, wat er nu niet goed gaat en dat op te lossen. De oplossing zit verrassend genoeg heel regelmatig in wat er al wel goed gaat. Door van daar uit te werken. Als Trifier kunnen wij dat misschien ook makkelijker, als buitenstaander in de organisaties waar we trajecten begeleiden.

‘Als gevolg van corona’ heb ik in de afgelopen periode andere ontwikkelingen gezien. Er kunnen dingen ineens in een sneltreinvaart gaan. Gewoon omdat het niet anders kan, er is noodzaak. Dit is een interessante beweging die ook kansen met zich meebrengt voor nu en in de toekomst. Hoe belangrijk maken we de noodzaak met elkaar en wordt het een verlangen?

Als ik een advies mag geven? Begin klein en vier je successen samen. Vaak wil je, te, snel. Veranderingen gaan niet zonder slag of stoot. Houd vol, want er kan ‘shit’ naar boven komen tijdens veranderingen in systemen en structuren, dat kan niet anders. Het helpt enorm als je met elkaar als team dit als een missie ziet en voor ogen houdt. En met elkaar blijft delen hoe jij wil dat de school en eruit gaat zien.

Welke missie en visie heeft de school waar jij werkt? Ben ik heel benieuwd naar, laat het me weten in een reactie onder de blog post op social media of via e-mail.

Ik vind het leuk om van je te horen! lotte@trifier.nl

 

Lotte Haartsen
Projectmanager bij Trifier

 

terug naar vorige pagina
Hier krijg ik kippenvel van
Kijk hier voor ons trainingsaanbod